Hoewel het een paar uur korter was, was de vliegreis naar Christchurch een stuk zwaarder dan die naar Singapore. De reis op zich ging helemaal prima, maar met een vertrektijd van 19:45 uur en een lokale aankomsttijd van 10:00 uur was het wel de bedoeling geweest dat we flink zouden slapen. Helaas dachten niet alle passagiers daar hetzelfde over, en we hebben dus nauwelijks een oog dicht kunnen doen. Maar de langverwachte aankomst op Christchurch zorgde voor een flinke stoot adrenaline waar we toch wel even mee verder konden. Steef had het linksrijden vrij snel onder de knie en in Darfield werden we meteen behoorlijk in de watten gelegd in de Oaks Historic Homestead. Verder was daar niet zo veel te beleven, wat goed uitkwam omdat Patries alsnog een dag ziek, zwak en misselijk werd van al het slaapgebrek en gedoe. Dat is dan ook gelijk het enige wat we gemerkt hebben van jetlag. Van andere Nederlanders hoorden we dat ze op zulke rare tijden slaap of honger kregen, maar wij hebben, afgezien van die paar keer dat onze ogen al voor tien uur 's avonds dichtvielen (vooral voor Steef ongekend vroeg), daar gelukkig bijzonder weinig van gemerkt. Ons geheim (denken we), niet overdag gaan slapen, maar gewoon de lokale tijden aanhouden om te gaan slapen en te eten. Een keer vroeg naar bed en je bent van je vermoeidheid af. De 1e dag ben je dan wel een beetje een zombie (zie foto van Patries :) ), maar dat geeft niet.
Op vrijdag zijn we naar Tekapo gereden, een dorpje met wel 315 inwoners en een kaal doch mooi gebergte met bijbehorend blauw/groen gletsjermeer. We begrijpen nu ook meteen wat mensen bedoelen als ze het over die typische Nieuw-Zeelandse kleur van het water hebben. Toen we ook nog een huisje met het beste uitzicht van het hele dorp kregen pal aan dat meer en die bergen was onze vakantie definitief begonnen.
Zaterdag hebben we onze eerste echte wandeling gemaakt, naar de top van de Mount John, waar de universiteit van Christchurch een observatorium heeft staan.
Weetje van de dag: Hoe heet de NZ treinmaatschappij? 1 keer raden. Kiwirail natuurlijk.
Deceptie van de dag: Kopen we kiwi's, komen ze uit Italie! Belacheloos. :)









Nou ik ben jaloers -- wat een landschap! Have phun :-)
ReplyDelete--Th.
Die spring-hoog-de-lucht-in foto, die vind ik helemaal gaaf!
ReplyDeleteFijn dat jullie eerste avonturen zo goed zijn bevallen. Er wacht jullie nog veel moois.
Mij ook, nu er voor het eerst op mijn gezeten en gespind is :)
Haha is het een spring-in-de-lucht-foto of een ik-stort-naar-beneden-foto? Laten we uitgaan van het eerste:0
ReplyDeletePrachtige foto`s!
ReplyDeleteKiwi`s uit Italie, wat een ontgoocheling hahaha..
Vincent`s verbazing was enig, dat je op de bon geslingerd kan worden voor het spugen op straat!
Jeemig zei hij; 3x spugen en je hebt geen geld meer over om eten te kopen!!
Mooi is dat,
Linda.
Die foto's zijn echt heel leuk! Zeker die spring-hoog-de-lucht-in foto die hier al eerder werd genoemd :) Maar ook die foto van jullie saampjes vind ik erg cute en grappig! Het lijkt net alsof jullie heel huiselijk en vanzelfsprekend poseren voor jullie buitenverblijf (waar jullie elk jaar naar toe gaan) ;)
ReplyDelete